|
Derinlemesine duygular kapladı içimi, mahzuncasına umarsız kasvetler hucum etti
yüreğime...... boğulacak gibi oldum. Geniş dünyalar dar geldi bana, koyu verdim sıkıntılarımım
karanlıklarına zehir olan dumanları..... her soluk alışımda hançer biraz daha derine doğru yerleşti.
Umudu harmanladım delicesine.... ümitsizliğimde cendereye tutulmuş, zavallı yüreğim,
yorgun bedenim kafamı taşıyamaz olmuş.....
fikir ve hayallerimin ağırlığı incitmiş gülleri ,güneşi ayı küstürmüş......
yağmurlar muştulu haberler getirmemiş, ötelerden......
kaybettiğim hızır ab-ı hayat sunmamış
Mechuller yine mechul; yalnızlık benle daha sessiz...
kimsesizler benimle yine kimsesiz.
Zavallı bir taşra çocuğuyum yine kendini dağlara vurmuş,
sırtımda dert küfem olabildiğince ağırlığında ezmiş beni.
Sen benimsin diye hucum etmiş sahte yüzler, aynalar bana küsmüş
ben inceden,inceden yanmışım ebedi güzele.....
derunum payu mal olmuş, masumcasına
vurulmuşum sevgi kurşunuyla,
aşkların gül bahçesinde.
Gündüz kendini vermiş geceye, perdelerini çekmiş
ben caresizlik yorganlarına sarılmışım
seni arayarak geçmiş ömrüm.
Sana hasretle yanmış bağrım
ilaçlar derman olmamış derdime
tabibler care bulamamış demişler ki care yok.....
Hüzün bulutları güneşimi kapatmş
bahar gelmemiş yar gelmemiş avunmuşum tecellileriyle
ar etmişim......
tarifsiz sıkıntılar anlamlandıramadığım kasvet, gaflet
yine yarım kaldım bugün....... |